Pro-choice (ang. za wyborem) -  jego zwolennicy zaznaczają przede wszystkim, że “człowieka powinno się definiować na podstawie rozwoju umysłowego i emocjonalnego, a nie na podstawie genotypu i potencjalności”. Najważniejsze, aby podkreślić, że pro-choice to nie przeciwieństwo pro-life, zwolennicy wyboru nie twierdzą wcale, że aborcja jest dobra i nie promują jej przeprowadzania, jak to się niektórym wydaje. Wielu zdaje się zapominać, że przecież to kobieta, jeśli nawet zdecyduje się na przerwanie ciąży, to ONA a nie kto inny będzie musiała żyć z tą decyzją do końca życia, a to nigdy nie jest łatwe. Ciekawym cytatem jest ten Edwarda Abbey ”Zniesienie prawa kobiety do aborcji, jeżeli tylko i w czasie kiedy tego chce, zakrawa na obowiązkowe macierzyństwo: formę gwałtu ze strony państwa.”
Fundamenty
Współczesne ruchy i organizacje pro-choice odwołują się do następujących wartości::

• podstawowych praw człowieka, rozumianych jako prawo do decydowania o swoim ciele, przyszłości i intymności
• zwolennicy pro-life mówią, że rodziny są szczęśliwsze, jeżeli dzieci są chciane i zdrowe. Poza tym dobro matki jako w pełni rozwiniętego organizmu może być w pełni podstawnie przedłożone nad życie płodu
• Polska jest krajem świeckim i Kościół nie ma prawa do narzucania swoich norm moralno-filozoficznych wszystkim obywatelom
• badania dowodzą, że płód nie ma rozwiniętego układu nerwowego, a zatem nie ma świadomości aż do ukończenia 7 miesiąca, a zatem ani embrion ani płód nie są jeszcze człowiekiem

Pro-choice w Polsce
Problemem w naszym kraju jest to, że nie ma wielu organizacji w naszym kraju, które głośno opowiadają się za możliwością wyboru i robią coś w tym kierunku, a dwa, że niestety, ale głos tych istniejących zdaje się często ginąć wśród gąszczu wrzasków niektórych polityków, dziennikarzy i aktywistów sprzeciwiających się aborcji, bez żadnego ALE.
Tak więc wciąż zbyt mało jest organizacji walczących o prawa kobiet. Największą bodaj z nich jest Federacja na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Jak głosi tekst na stronie organizacji: “Federacja działa na rzecz podstawowych praw człowieka, w szczególności prawa kobiet do decydowania o tym, czy i kiedy mieć dzieci. Możliwość korzystania z tego prawa jest dla kobiet warunkiem samostanowienia, a także warunkiem zrównania szans życiowych kobiet i mężczyzn.” Niestety więc jak widać, w tym względzie w Polsce nie ma równouprawnienia i równych szans dla obu płci…

Pro-choice a Syndrom poaborcyjny (PAS)
To częsty argument zwolenników całkowitego zakazu aborcji. Według nich kobieta, która podda się aborcji, do końca życia będzie cierpiała na bardziej lub trochę mniej poważne zaburzenia psychiczne. Wystarczy poszukać w internecie informacji na ten temat i okazuje się, że głosów za istnieniem PAS jest niemalże tyle samo, co przeciwko. Głównie strony o tematyce katolickiej rozpisują się o tragicznych skutkach przerwania ciąży. Tym bardziej zaciekawić może wywiad z psychologiem i neurologiem z czasopisma chrześcijańskiego “W drodze” (http://mateusz.pl/wdrodze/nr378/01-wdr.htm), w którym już na samym poczatku zaznacza on, iż “Uczciwie trzeba zacząć od tego, że syndrom poaborcyjny nie istnieje w żadnym wykazie chorób. Wprawdzie w amerykańskim spisie DSN4 do 1987 roku aborcja była wymieniana jako jeden z czynników prowadzących do zespołu stresu pourazowego, ale obecnie — prawdopodobnie na skutek działań politycznych, logistycznych i wpływów firm ubezpieczeniowych — nie jest.“

Oczywiście kłamstem byłoby też z drugiej strony stwierdzenie, że aborcja u żadnej z kobiet nie ma żadnego wpływu na jej zdrowie psychiczne i fizyczne. Dlatego też w niektórych krajach, w których aborcja jest legalna, istnieje obowiązek uświadomienia przez lekarza kobiecie ewentualnych skutków zabiegu. Jednak znów to pacjentka decyduje i ma prawo wyboru.
Kobiety nie chcą, by mężczyźni narzucali im macierzyństwo, chcą możliwości wyboru.