• Argument religijny – “Bóg daje, więc tylko Bóg ma prawo odebrać życie. ” -  Tylko, że jak chciałabym przypomnieć… jesteśmy krajem świeckim, a nie religijnym. Poza tym historia religii wskazuje, że Kościół nie od zawsze przyjmował jednoznaczne stanowisko w sprawie aborcji. Przypomniał mi się jeden artykuł z tygodnika “Wprost”, opublikowany już jakiś czas temu. Otóż autor wskazywał w nim na fakt, że o ojcostwie księży nie mówi się w ogóle, niewiele osób wie, że istnieje nawet specjalny kościelny fundusz alimentacyjny przeznaczony dla dzieci zrodzonych z nasienia księży… Hipokryzja? W dodatku Watykan jest jedynym krajem na świecie, który ma zerowy przyrost naturalny.

• “Nie trzeba “zabijać dziecka”, przecież kobieta może “przemęczyć się te kilka miesięcy”, a potem oddać dziecko do adopcji albo zostawić w jednym z caritasowych tzw. okienek życia” - w sumie jeden z najbardziej absurdalnych argumentów. Gdyby to było takie proste, to nie istniałby w ogóle temat do dyskusji. Kobieta często nie może sobie pozwolić na ciążę, chociażby pod kątem finansowym (siłą rzeczy musi rezygnować przynajmniej na jakiś czas z pracy). Najczęstszym jednak problemem jest otoczenie i obawa o to “co ludzie powiedzą?”.  W niektórych środowiskach urodzenie dziecka z tzw. “nieformalnego związku” i wychowanie go czy też oddanie noworodka do adopcji jest napiętnowane społecznie. Wtedy urodzenie niechcianego z założenia dziecka jest po prostu niemożliwe. Poza tym, kobieta musi “poświęcić” nie tylko czas, ale i swoje ciało, ciąża to nie choroba, oczywiście, ale pozostawia ślady w ciele kobiecym.
  Poza tym, zdarza się czasem, że kobieta pod koniec ciąży pod wpływem hormonów stwierdza, że mimo wcześniejszej pewności, chce zachować dziecko, przy tym nie jest to decyzja podjęta racjonalnie.
• “Badania prenatalne są zbędne (radykalna odmiana pro-life), a poza tym aborcja nie powinna być dopuszczona prawnie w przypadku wykrytej choroby płodu, nawet ciężkiej, bo każdy ma prawo do życia” – moim zdaniem najważniejsze jest to, że aborcja czy też jej brak w takim przypadku powinna być kwestia świadomego wyboru kobiety, czy chce i jest gotowa poświęcić się i wychowywać dziecko niepełnosprawne umysłowo/fizycznie. Najgłośniej za tym argumentem pro-life krzyczą ci, którzy z chorymi nie mieli nigdy nic do czynienia i nie mają pojęcia, jak. Smutne…
• “aborcja to samo zło, często <<kawałki dziecka>> wykorzystywane są później do eksperymentów medycznych lub jako baza dla kosmetyków” – zjawisko pojawiające się w tym argumencie to moim zdaniem przykład wynaturzenia lekarzy i koncernów farmaceutyczno- kosmetycznych. faktem jest, że całkiem niedawno (bodaj kilka dni temu) w stanie Maryland aresztowano dwóch lekarzy po tym, jak przeprowadzona przez nich aborcja okazała się przynieść wiele komplikacji dla pacjentki, a ponadto znaleziono w chłodniach dziesiątki zamrożonych ludzkich płodów, a także że szwajcarski koncern kosmetologiczny przyznał otwarcie na swojej stronie, że do kremów przeciwzmarszczkowych stosuje specjalny składnik powstały na bazie komórek pobranych z ludzkich embrionów. Powtarzam jednak, iż moim zdaniem jest to wynaturzenie i zjawisko marginalne w skali całego zjawiska aborcji.
• “Aborcja niesie ze sobą konsekwencje zarówno dla zdrowia fizycznego kobiety (powikłania), jak i psychicznego (zespół poaborcyjny) ” - nie udowodniono jednoznacznie powyższej tezy. Więcej czytaj tutaj.
• “Aborcja to wymysł nowoczesnych feministek, zupełnie sprzeczny z prawami natury, sprzeciwia się prawu naturalnemu, gdzie instynkt macierzyński wzmacniany jest przez ciążę i poród i nawet jeśli matka nie chce początkowo dziecka, to może spełnić się jako matka” – biolodzy potwierdzają, że poronienia występują na porządku dziennym w naturze, a  niektóre zwierzęta potrafią zabijać urodzone potomstwo, jeśli czują nie są w stanie go wychować. Poza tym, nie u wszystkich kobiet zostaje wzmocniony instynkt macierzyński po urodzeniu. Jeśli by tak było, to skąd w takim razie tyle depresji poporodowych?
  Argument zgodności z naturą i prawami natury zostaje więc obalony.
• “Legalizacja aborcji zmniejszyłaby przyrost naturalny i może prowadzić do zaburzeń demograficznych, jeśli połączona z diagnostyką prenatalną (przykład Chin i aborcji w przypadku dziewczynek)“  – to moim zdaniem jeden z najśmieszniejszych argumentów, z jakimi się spotkałam w sieci. Jako komentarz mogą posłużyć bardziej niż słuszne słowa Agnieszki Graff:
  “Nie ma dostępu do legalnej aborcji, nie ma edukacji seksualnej, nieliczne pary się zabezpieczają… więc jak w filmie Monty Pythona powinno się roić od dzieci. Cóż, nie roi się. Na jedną Polkę statystycznie wypada dziś 1,24 dziecka. Coś mało. Oczywiście, nie jest to tylko polski problem, to problem współczesny zachodnich społeczeństw, ale pozostaje faktem, że to właśnie w katolickiej Polsce rodzi się najmniej dzieci w Europie. ”
  Dlaczego jest jak jest? Słaba sieć przedszkoli, brak wsparcia ze strony państwa, problemy finansowe, to tylko niektóre przykłady…

i można by tak było dalej wymieniać, jednak najważniejsza jest konstruktywna dyskusja, z zachowaniem wzajemnego szacunku…

Czy wszystkie religie w pełni potępiają każdą okoliczność przeprowadzenia aborcji, a używanie jakiejkolwiek formy antykoncepcji uważają za grzech?

Jak wygląda w kontekście religijnymsprawa zapłodnienia pozaustrojowego, czyli popularnie zwanego in-vitro?
Ciekawa sprawa, bo okazuje się jednak, że odpowiedzi na powyższe pytania wcale nie są łatwe i jednoznaczne, jak by się mogło wydawać…

In vitro
Trochę dziwne wydaje mi się czasem, że metody zwalczania niepłodności, do których zaliczamy m.in. in-vitro nie są aż tak ostro dyskutowane ani krytykowane jak aborcja. Poza kościołem rzymsko-katolickim, wszystkie praktycznie odłamy chrześcijaństwa zaakceptowały ten rodzaj zapłodnienia jako sposób zachodzenia w ciążę, a często i więc umacniania związku dwojga ludzi. Zastanawiające jednak, dlaczego właściwie tak jest? Przecież też za każdym razem kilka/kilkanaście zapłodnionych komórek jajowych (a więc i teoretycznie embrionów ludzkich) zostaje odrzuconych, względnie zamrożonych? …

Kościół rzymsko-katolicki a aborcja
Rzadko o tym się mówi i stąd niewiele osób wie, że stanowisko Kościoła wobec aborcji wcale nie od zawsze było tak oczywiste jak mogłoby się wydawać.  Wielcy teolodzy chrześcijańscy także nie byli jednomyślni w swoich poglądach. Św. Augustyn w V wieku głosił tezę, że czegoś, co jest jeszcze nieuformowane, nie można nazwać jeszcze człowiekiem, a więc i “proces znikania” płodu nie można było nazwać zabójstwem (pisał, że: “nie ukształtowane płody znikają jak ziarna, które nie dają owoców”) Na przestrzeni wieków zmieniał się jednak czas, który uważano za wystarczający na wykształcenie człowieka: od 45 do nawet 80 dni, a dziś przyjmuje się, że człowiek powstaje już w momencie poczęcia, czyli zapłodnienia. Ponadto obecnie Kościół katolicki potępia wszelkie formy antykoncepcji (jedynym możliwym przypadkiem jest przyzwolenie na stosowanie prezerwatywy w momencie, jeżeli jedno z małżonków zarażone jest np. wirusem HIV lub inną chorobą zakaźną), a kobieta dokonująca aborcji, a także wszystkie osoby, które się do tego świadomie przyczyniły, objęte zostają automatyczną ekskomuniką, którą może zdjąć tylko biskup. Aborcja jest w każdym wypadku niedopuszczalna, a Jan Paweł II w swojej książce “Pamięć i tożsamość” nawet porównywał ją do holokaustu, za co został dość silnie skrytykowany zarówno przez środowiska judaistyczne, jak i władze niemieckie.

Prawosławie a aborcja:
Ten odłam chrześcijaństwa nie potępia stosowania antykoncepcji, w tym i  hormonalnej, ale podobnie jak religia rzymsko-katolicka uważa, że życie ludzkie zaczyna się od chwili poczęcia i w związku z tym w pełni potępia aborcję.

Protestantyzm a aborcja:
Nie ma jednolitego, wspólnego dla wszystkich odłamów stanowiska w sprawie aborcji. Generalnie jednak kościół protestancki nie potępia antykoncepcji, ale aborcja jest zabójstwem, choć istnieją też wyjątki jak np. luteranizm, który nie uważa aborcji za grzech, a anglikanie w Stanach Zjednoczonych wręcz bardzo silnie popierają legalną aborcję i postulują prawo kobiety o decyzji o jej dokonaniu

Judaizm a aborcja:
W przypadku religii mojżeszowej najważniejsza jest zasada, że każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie, a więc nie zakazuje aborcji całkowicie i jednoznacznie.

Hinduizm, buddyzm a aborcja:
Obydwie wielkie religie wschodu jednoznacznie potępiają aborcję w każdej sytuacji, traktując ją jako przeszkodę w reinkarnacji, która jak wierzą, dokonuje się już w momencie poczęcia.

Islam
W przeciwieństwie do religii rzymskokatolickiej, islam zezwala na stosowanie antykoncepcji, byle nie prowadziła ona do trwałej bezpłodności, zatem można powiedzieć, że zakazuje natomiast sterylizacji. W razie komplikacji porodowych, należy zawsze ratować matkę w pierwszej kolejności. Jeżeli chodzi o aborcję, to częściowe na nią przyzwolenie (w przypadkach podobnych do tych określonych w polskim prawie) wynika z tego, iż muzułmanie wierzą, że dusza pojawia się nie już w momencie zapłodnienia, ale później, dlatego aborcja do 4.miesiąca z uzasadnionych przyczyn nie jest potępiana.

Szerzej na ten temat można przeczytać  tutaj

Podsumowując: jak więc widać (najprawdopodobniej dla dużej części czytelników), potępianie aborcji w różnych religiach świata wcale nie jest takie oczywiste.

Na powyższej mapie (źródło: wikipedia zaznaczono kraje o różnych stopniach restrykcji przepisów aborcyjnych. Wnioski nasuwają się same: na półkuli północnej dominują zdecydowanie kraje cechujące się liberalnymi przepisami, tj. że można przeprowadzić aborcję na życzenie każdej kobiety. Na mapie Europy z kolei wyróżnia się zatem Polska i Irlandia Północna (kolejny dowód na podobieństwo tych dwóch krajów?) Może zatem należy się zastanowić dlaczego tak jest, że jesteśmy jednym z dwóch krajów o tak dużych restrykcjach? W innych krajach przecież też religijnie chrześcijaństwo jest jednak religią większości, a jednak dopuszcza się prawo wyboru kobiet.

Kiedy wolno przerwać
Bardzo ważne moim zdaniem jest, aby zachować umiar w dyskusji nad aborcją, niestety zwłaszcza zdaje się to odnosić do zwolenników pro-life. Wystarczy wpisać w wyszukiwarce słowo aborcja i już jesteśmy atakowani setkami wręcz masakrycznym zdjęć i rysunków, przedstawiających najczęściej w pełni już wykształcone ‘trupy dziecięce’, jak to je często określają. Głośny jest przypadek Jenny Jenssen, która jak głosi anty-aborcyjna propaganda: “przeżyła aborcję”. Zapomina się jednak o tym, że najczęściej aborcji dokonuje się w pierwszych tygodniach ciąży, kiedy płód nie jest jeszcze rozwinięty, a przede wszystkim nie posiada jeszcze wykształconego układu nerwowego, więc nie odczuwa też bólu ani nie myśli. W krajach, gdzie aborcja jest legalna, dopuszcza się jej przeprowadzenie w pierwszym trymestrze, a nie w ostatnich tygodniach, co może być nawet karalne prawnie.

Przysięga Hipokratesa
Niewiele osób też wie o tym, że pierwotna postać tzw. Przysięgi Hipokratesa, czyli obietnicy składanej przez lekarzy na początku swojej kariery, została w części zmieniona i słowa: “Nikomu, nawet na żądanie, nie dam śmiercionośnej trucizny ani nikomu nie będę jej doradzał, podobnie też nie dam niewieście środka poronnego.”, zostały zastąpione przez Deklarację Genewską: “Zachowam najwyższy szacunek dla życia ludzkiego.” Świadczy to zatem o zmianie w podejściu do aborcji i postępie w drodze do wolności jednostki ludzkiej.

Dyskusje i gra polityczna
Aborcja to temat bardzo drażliwy i prowadzenie przez polityków nie do końca przemyślanych działań w jej kierunku lub przeciwnym skutkuje często końcem ich kariery w opinii publicznej, a w najlepszym wypadku pogorszeniem wizerunku. W wielu krajach postępowanie ‘na górze’ i podjęte decyzje spowodowały niepokoje społeczne i niezadowolenie obywateli. Głośny ostatnimi czasy jest przypadek Hiszpanii, gdzie obecnie nie tylko aborcja jest legalna, ale też od 16 roku życia nastolatka może w pełni samodzielnie, bez zgody rodziców, podjąć decyzję o przerwaniu ciąży. Jak już wielokrotnie pisałam, ja jestem za pozostawieniem kobietom prawa wyboru, ale też podkreślę raz jeszcze, że nie uważam, że aborcja jest najlepszym wyjściem, najważniejsze w większości przypadków jest zadbanie o właściwą edukację seksualną młodych ludzi, zwłaszcza w Polsce.

Dobrze by było, gdyby w Polsce można było normalnie podyskutować publicznie o prawie wyboru, bez krzyków, obrażania, znieważania…

Kiedy do tego dorośniemy jako społeczeństwo?

Religia
Polska wciąż jest, przynajmniej oficjalnie krajem bardzo katolickim. Przynależność do kościoła rzymsko-katolickiego deklaruje niemalże 90% społeczeństwa polskiego. Jak wiadomo kościół zabrania stosowania jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych, jako grzech postrzega wszelkie próby zapobiegania zajściu kobiety w ciążę. W konsekwencji, jak pokazują badania, decyzję o niestosowaniu żadnej metody kontroli urodzeń(za wyjątkiem naturalnej) podejmuje ok. 13 proc. Polek. Interesującym jest także fakt, że największy odsetek chrześcijanek, które decydują się na niestosowanie żadnych  metod antykoncepcji z powodów religijnych, mieszka właśnie w krajach nadbałtyckich (45proc.). Katoliczki stosują wysoko zawodne tzw. metody naturalne planowania rodziny, czyli kalendarzyk.

Ginekolodzy w Polsce a aborcja?
Na koniec jeszcze kilka słów, które są mam nadzieję tylko jednak plotkami, dotyczące ginekologów w Polsce także pochodzące z tej strony płyną z jednego z postów niejakiej SzarejEminencji27
“Rzecz w tym, że dzisiejsze kobiety już nie bardzo nadają się na mamusie. Kiedyś czytałam na blogu Pani Domagalik (chyba – nie jestem na 100% pewna), że jej znajoma dr socjologii z USA robiła w Polsce badania nt. antykoncepcji i w tym celu ankietowała polskich ginekologów. Była BARDZO zdziwiona, kiedy znakomita ich większość powiedziała, że kobiety stosujące teraz środki antykoncepcyjne nie powinny się już nigdy decydować na posiadanie dzieci – one się po prostu nie nadają. Niestety, ale konsumpcjonizm i hedonizm nie chodzą w parze z macierzyństwem, a wręcz są ich całkowitym przeciwieństwem.”

Mam nadzieję, że to tylko prowokacja, ale nie zmienia to faktu, że odzwierciedla opinie wielu ludzi, zwolenników pro-life.
Dlaczego znów kobietę sprowadza się TYLKO i wyłącznie do roli matki, która bezwzględnie musi poświęcić się dla dziecka? I naprawdę można się załamać czytając takie opinie nt. antykoncepcji, rodem ze średniowiecza… czy seks ma się sprowadzać tylko do prokreacji? Oczywiście wiem, że według nauki Kościoła jak najbardziej, nawet masturbacja jest w końcu uważana przez Kościół za grzech, bo to marnowanie męskiego nasienia, no dobrze, tutaj nie ma co dyskutować czy krytykować (oczywiście można by, tylko, że Kościół raczej i tak nie zmieni się),a  jeśli ktoś jest zdeklarowanym praktykującym katolikiem, to po prostu musi się podporządkować. Jest tylko jedno małe ALE. To ALE o którym częstokroć wielu zdaje się zapominać albo świadomie pomijać: Polska jest krajem ŚWIECKIM, a więc dającym w teorii w pełni równe prawa wszystkim obywatelom, nie tylko katolikom, ale i muzułmanom, Żydom, wyznawcom innych religii i wreszcie, jak najbardziej i ateistom. Tych ostatnich przybywa w naszym społeczeństwie lawinowo. Jakim prawem zatem Kościół miałby narzucać wszystkim swoje nauki? Jakim prawem lekarze (!) w ten sposób oceniają pacjentki?…

A zwolennicy pro-life z kolei w dużej części sprzeciwiają się edukacji seksualnej młodzieży w szkołach.
Całe szczęście jednak, wraz z rozwojem społeczeństwa, coraz więcej ludzi zaczyna zdawać sobię sprawę z tego, jak ważne jest odpowiednie nauczanie, należy więc zadbać o odpowiednią jakość edukacji.WDŻ, czyli Wychowanie do Życia w Rodzinie
Sytuacja w Polsce jest gorzej niż zła. W szkole nie daje się młodym ludziom wielu okazji i możliwości do wyrażania swoich wątpliwości dotyczących seksualności i dojrzewania, nie udziela im się w zdecydowanej większości odpowiednich informacji dotyczących antykoncepcji, dojrzewania i seksu ogólnie. Zajęcia o szumnej, ale mogącej wyrażać wszystko i nic nazwie: Wychowanie do Życia w Rodzinie (kryptonim: WDŻ) rzadko prowadzone są przez specjalnie wyszkolone do tego celu osoby. Czasem np. przekazują i tego typu “kwiatki” mówiąc, że jedną z metod antykoncepcji jest … położenie się przez dziewczynę w wodzie z octem, która wypłucze i zabije plemniki! Brak słów po prostu…

Kiedy o seksie naucza ksiądz…
Dość powszechne jest, że zajęcia odbywają się z katechetką lub nawet… księdzem!
Grupa edukatorów Ponton corocznie od kilku lat opracowuje raport nt. stanu edukacji seksualnej w Polsce. (dostępny [url=http://www.ponton.org.pl/viewpage.php?page_id=13] [color=black] tutaj [/color] [/url]) Przygotowując opracowanie przeprowadzono ankiety prosząc uczniów o wypowiedzi. Oto kilka najbardziej absurdalnych i szokujących wręcz przytoczonych w dokumencie fragmentów:
“Ksiądz pokazywał, gdzie w kobiecie dochodzi do zapłodnienia. Według niego w jajniku, nie w jajowodzie. I tak wygląda nasze wychowanie seksualne.“
“W liceum powiedziano nam, że tylko kalendarzyk może zapobiec ciąży, bo prezerwatywa
to wymysł szatana.”

Nawet jeśli prowadzącym nie jest duchowny, to i tak, jak skarżą się młodzi ludzie, bardzo rzadko dopuszczają oni jakąkolwiek możliwość dyskusji, czy nawet zadawania pytań! (twierdzi tak niemalże 4 na 5 badanych). Najczęściej informacje przekazywane podczas zajęć to subiektywny punkt widzenia nauczyciela, który to uczniowie powinni przyjmować jako swoistą prawdę objawioną. Tematy związane z antykoncepcją pojawiały się na zajęciach zaledwie u 11,9%! Jednocześnie niemalże tyle samo stwierdziło, że przekazywana na WDŻ wiedza nie była w jakikolwiek sposób związana z seksualnością, a często godziny przeznaczone na nie wykorzystywane były jako kontynuacja godziny wychowawczej i omawianie innych spraw.
Sama pamiętam zajęcia z WŻD z nauczycielką biologii (czyli teoretycznie powinna być bardziej otwarta, bo w końcu seks jest normalną czynnością ludzką, i nie tylko zresztą), która na pytanie koleżanki (!) o masturbację uciszyła ją natychmiast mówiąc: “bo jeszcze ktoś usłyszy!”. Brak słów po prostu…

Dlatego też nastolatki które nie mają szczęścia w postaci otwartych na różne rozmowy rodziców, wiedzę zdobywają z głupawych gazetek albo od znajomych. W konsekwencji brak im rzetelnej wiedzy, a wszechobecne i utrwalane są tylko czasem wręcz szokujące mity (kolejny cytat od “Pontoniarzy” i o zgrozo! nauczano tak w szkole…  “prezerwatywy nie są skuteczną metodą, bo kondom może tak uciskać na podstawę penisa, że spowoduje to odcięcie dopływu krwi, a to może doprowadzić do trwałej impotencji! “).

Aborcja na WDŻ
Cytat ze strony organizacji Ponton:
“Pani od WDŻ cykl zajęć z życia w rodzinie zaczęła od omawiania kolejnych faz rozwoju
płodu w poszczególnych miesiącach (…) na kolejnych lekcjach byliśmy epatowani brutalnymi zdjęciami z aborcji i wyświetlano film, w którym wypowiadali się lekarze i działaczki pro-life o szkodliwych skutkach tego zabiegu, o cywilizacjiśmierci panującej na Zachodzie. Pani dodała, że na aborcje jako pierwsi zezwolili Hitler i Stalin –najwięksi mordercy w dziejach ludzkości.”
Pozwolę sobie już to pozostawić bez komentarza.

Na innym forum czytamy, jak uczniom czy tego chcą czy nie pokazuje się drastyczne firmy z przebiegu aborcji, jak np. ów słynny i kontrowersyjny “Niemy krzyk”. Uczennice skarżą się, że nie daje im się wyboru w kwestii obejrzenia wstrząsającego obrazu lub nie.

Najczęściej jednak temat aborcji nie pojawia się w ogóle lub zdecydowanie dominuje światopogląd pro-life i obraz kobiety dokonującej aborcji jako morderczyni…

“Dziecko poczęte” zamiast “płodu”
Joanna Adamiak Kurowska w swoim artykule bardzo dobrze ujmuje część problemu i stawia kluczowe pytania. Dlaczego w języku publicznym praktycznie nie występują  już pojęcia takie jak: embrion, zygota, zarodek czy płód? Dlaczego jest to od razu tylko i wyłącznie “dziecko poczęte”? Okazuje się, że częściowo pod wpływem środowisk prokościelnych zmieniono nawet zapisy prawie polskim, w kodeksie karnym zamieniając w kilku miejscach słowo “płód” na “dziecko poczęte”. Wydaje się więc, że środowiska niezgadzające się z poglądem istnienia człowieczeństwa od momentu połączenia się plemnika z komórką jajową, nie bardzo mają coś do powiedzenia w naszym kraju.
Zwolennicy pro-life konsekwentnie i z zapamiętaniem używają słowa: zabijanie dzieci, morderczyni, sumienie, a właściwie jego brak…

Postawa Pro-choice
“Chorym jest mówienie o dzieciach nienarodzonych – embrion nie jest człowiekiem. Nawet w momencie urodzenia my jesteśmy zaledwie zadatkiem na człowieka. Człowiekiem stajemy się całe życie, o ile wkładamy w to dużo, dużo wysiłku.” (Maria Szyszkowska)

Kurowska w przytoczonym wcześniej artykule pisze, że w całym tym dyskursie zapominamy, że w końcu KOBIETA jest tutaj pojęciem kluczowym, a ciągle słyszymy tylko: zabijanie, brzuch, matka, dziecko, ochrona życia… a gdzie miejsce dla kobiety, po prostu? Należy też zaznaczyć, że “zwolenników prawa do aborcji” określa się często jako po prostu “zwolenników aborcji”, ot tak w przeciwieństwie do jej przeciwników. Wynikałoby z tego, że osoby deklarujące poparcie dla dania kobietom PRAWA do wykonania aborcji, automatycznie do niej namawiają? Absurd.

Niuanse językowe
W języku łacińskim, będącym jednak najczęściej używanym w terminologii medycznej nie występuje rozróżnienie między aborcją a poronieniem, oba te przypadki określa się jako abortus. Jednak w tym drugim przypadku zaleca się absolutnie unikać tej nazwy(mimo iż oficjalnie można by wpisać w karcie pacjenta słowo abortus), bowiem kobieta która CHCIAŁA dziecka, a je straciła, może czuć się bardo zraniona przez nazwanie poronienia określeniem abortus.
W języku angielskim mamy już większe pole manewru: poza oczywistym słowem abortion, istnieje także określenie miscarriage stosowane w przypadku poronienia właśnie.
(Dla chcących usystematyzować wiedzę nt. pojęć używanych w przypadku aborcji i poronień odsyłam [url= http://www.poronienie.pl/lekarze_wzorce_slowa.html [color=black] tutaj [/color] [/url] – jest to w miarę obiektywny tekst, choć nie brakuje aluzji chrześcijańskich, najważniejsze jest jednak to, że stawia zdrowie psychiczne kobiet po poronieniu na pierwszym miejscu.)

Jak więc mówić?
Wydaje się zatem, że jak praktycznie w każdym przypadku najistotniejsze jest zachowanie umiaru, nieprzesadzanie ani w jedną ani w drugą stronę.
Osobiście życzyłabym sobie i nam wszystkim szacunku dla innych. A on  wyraża się idealnie w stosowanym słownictwie.

Status prawny
4a Ustawy z dnia 7 stycznia 1993.
„Art. 4a. 1. Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy:
1. ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,
2. badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo
ciężkiego nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego
życiu,
3. zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego.”

Polskie prawo antyaborcyjne jest drugim (po Irlandii Północnej) najostrzejszym w całej Unii Europejskiej. Całkiem niedawno nawet Komitet Praw Człowieka ONZ i Parlament Europejski zaleciły naszemu rządowi ich złagodzenie.

Prawda, czyli podziemie aborcyjne
Wielkość nielegalnych aborcji szacuje się na kilkanaście tysięcy rocznie, z oczywistych powodów niemożliwym jest precyzyjne określenie tej liczby. Oprócz oczywistego podziemia, tj. lekarzy dokonujących nielegalnie zabiegów (o tym, jak łatwo ich znaleźć piszą dość często dziennikarze, robiąc prowokacje i dzwoniąc do ginekologów z ogłoszenia udając pacjentki) istnieje też cała grupa kobiet usiłująca “sama załatwić problem” m.in. poprzez połykanie tabletek takich jak np. te wydawane bez recepty w aptece na schorzenia stawów. Wywołują one skurcze mięśni, w tym i macicy i w konsekwencji następuje poronienie. Jak jednak alarmują lekarze, może mieć to katastrofalne wręcz skutki dla zdrowia kobiet, corocznie kilkaset, a może i kilka tysięcy z nich umiera bezpośrednio przez źle przeprowadzoną aborcji bądź na skutek komplikacji. Potrzeba ochrony zdrowia kobiet kolejny argument przemawiający za legalizacją aborcji, za ustanowieniem prawda do niej.

Turystyka aborcyjna
Mianem turystyki aborcyjnej określa się migrację kobiet z kraju o restrykcyjnych przepisach antyaborcyjnych do państw, gdzie aborcja jest legalna. Ostatnie doniesienia prasowe mówią o dość powszechnych już wyjazdach Polek za granicę celem wykonania zabiegu. Dlaczego tak jest? Kobiety nie chcą być oceniane, chcą zachować godność, a przy tym i nie martwić się o ew. skutki uboczne zabiegu przeprowadzonego w złych warunkach.
W związku z tym Polki wyjeżdżają głównie do Niemiec, Szwecji czy Wielkiej Brytanii, aby dokonać aborcji. Czynnikiem nie bez znaczenia są też koszty – po podliczeniu podróży, noclegu i samego zabiegu okazuje się jednak, że częstokroć są to mniejsze kwoty niż musiałyby wydać w ramach ‘podziemia aborcyjnego’, a biorąc pod uwagę wątpliwą często higienę w gabinetach i potępiający stosunek personelu medycznego, w sumie nie dziwię się w ogóle zjawisku tej jakże specyficznej ‘turystyki’.

Kobiety na falach
Marginalnym, jeżeli chodzi o skalę, ale jednak dość głośnym przypadkiem jest też organizacja Kobiet na Falach (Women on Waves). Przedstawicielki tego holenderskiego ruchu korzystając z niderlandzkiego prawa, wypływają statkiem Landenort na wody eksterytorialne dokonują w klinice aborcji drogą farmakologiczną, ale nie później niż do 16 dnia od momentu, kiedy powinien pojawić się okres u kobiety (zgodnie z zasadą, że na wodach eksterytorialnych statki obowiązuje prawo z kraju rejestracji). W 2003 roku statek przypłynął także do portu we Władysławowie, czym wywołał burzliwą dyskusję w Polsce i oburzenie wśród środowisk pro-life.

Pro-choice

• podstawowych praw człowieka, rozumianych jako prawo do decydowania o swoim ciele, przyszłości i intymności
• zwolennicy pro-life mówią, że rodziny są szczęśliwsze, jeżeli dzieci są chciane i zdrowe. Poza tym dobro matki jako w pełni rozwiniętego organizmu może być w pełni podstawnie przedłożone nad życie płodu
• Polska jest krajem świeckim i Kościół nie ma prawa do narzucania swoich norm moralno-filozoficznych wszystkim obywatelom
• badania dowodzą, że płód nie ma rozwiniętego układu nerwowego, a zatem nie ma świadomości aż do ukończenia 7 miesiąca, a zatem ani embrion ani płód nie są jeszcze człowiekiem

Pro-choice w Polsce
Problemem w naszym kraju jest to, że nie ma wielu organizacji w naszym kraju, które głośno opowiadają się za możliwością wyboru i robią coś w tym kierunku, a dwa, że niestety, ale głos tych istniejących zdaje się często ginąć wśród gąszczu wrzasków niektórych polityków, dziennikarzy i aktywistów sprzeciwiających się aborcji, bez żadnego ALE.
Tak więc wciąż zbyt mało jest organizacji walczących o prawa kobiet. Największą bodaj z nich jest Federacja na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Jak głosi tekst na stronie organizacji: “Federacja działa na rzecz podstawowych praw człowieka, w szczególności prawa kobiet do decydowania o tym, czy i kiedy mieć dzieci. Możliwość korzystania z tego prawa jest dla kobiet warunkiem samostanowienia, a także warunkiem zrównania szans życiowych kobiet i mężczyzn.” Niestety więc jak widać, w tym względzie w Polsce nie ma równouprawnienia i równych szans dla obu płci…

Pro-choice a Syndrom poaborcyjny (PAS)
To częsty argument zwolenników całkowitego zakazu aborcji. Według nich kobieta, która podda się aborcji, do końca życia będzie cierpiała na bardziej lub trochę mniej poważne zaburzenia psychiczne. Wystarczy poszukać w internecie informacji na ten temat i okazuje się, że głosów za istnieniem PAS jest niemalże tyle samo, co przeciwko. Głównie strony o tematyce katolickiej rozpisują się o tragicznych skutkach przerwania ciąży. Tym bardziej zaciekawić może wywiad z psychologiem i neurologiem z czasopisma chrześcijańskiego “W drodze” (http://mateusz.pl/wdrodze/nr378/01-wdr.htm), w którym już na samym poczatku zaznacza on, iż “Uczciwie trzeba zacząć od tego, że syndrom poaborcyjny nie istnieje w żadnym wykazie chorób. Wprawdzie w amerykańskim spisie DSN4 do 1987 roku aborcja była wymieniana jako jeden z czynników prowadzących do zespołu stresu pourazowego, ale obecnie — prawdopodobnie na skutek działań politycznych, logistycznych i wpływów firm ubezpieczeniowych — nie jest.“

Oczywiście kłamstem byłoby też z drugiej strony stwierdzenie, że aborcja u żadnej z kobiet nie ma żadnego wpływu na jej zdrowie psychiczne i fizyczne. Dlatego też w niektórych krajach, w których aborcja jest legalna, istnieje obowiązek uświadomienia przez lekarza kobiecie ewentualnych skutków zabiegu. Jednak znów to pacjentka decyduje i ma prawo wyboru.
Kobiety nie chcą, by mężczyźni narzucali im macierzyństwo, chcą możliwości wyboru.

Definicja

Tyle teorii. A praktyka?
Rzeczywistość
Obserwując realia polskie można, wydaje mi się, powiedzieć, że ich działalność ogranicza się do silnych, a przeważnie i agresywnych protestów na rzecz całkowitego zakazu aborcji oraz zmniejszenia skali aborycjnego podziemia. Ponadto zwolennicy prolife niezmiernie chętnie przytaczają też bardzo rzadkie przykłady konkretnych osób, jak np. Gianny Jessen. Dziś trzydziestoparoletnią kobietę urodziła 17-letnia dziewczyna, która była wówczas w 30-tym tygodniu ciąży i zdecydowała się na jej przerwanie (Znów więc skrajny przypadek…). Okazało się jednak, że aborcja metodą strzyknięcia roztworu soli do worka owodniowego okazała się nieskuteczna, tj. organizm był silniejszy niż lekarze myśleli i dziecko urodziło się żywe. Gianna cierpi na porażenie mózgowe spowodowane niedotlenieniem mózgu, ale jest w pełni sprawna umysłowo. Dziś  Jessen aktywnie propaguje delegalizację aborcji w Stanach Zjednoczonych. Dobrze, prawda, tylko znów mamy tutaj do czynienia, jak już pisałam w poprzednich postach z nadużyciem: na podstawie jednego przypadku nie możemy wnioskować o całej populacji i generalizować…

Oficjalna aktywność ruchu w Polsce
Od niemal 5 lat przedstawiciele ruchu pro-life organizują w stolicy Marsz dla Życia i Rodziny, celem jak sami mówią: “promowania postaw prorodzinnych i szacunku dla życia każdej osoby, przez którą rozumie się istotę powstałą w momencie poczęcia aż do naturalnej śmierci.”
Podsumowując poglądy środowiska określanego jako pro-life można powiedzieć, że twierdzą oni, iż :

• człowieka definiuje się genetycznie i potencjalnie, tzn. życie ludzkie rozpoczyna się w momencie poczęcia, a usunięcie ciąży jest zabójstwem człowieka i koniec kropka. bez dyskusji.
• międzynarodowe akty prawne (jak np. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka czy Konwencja o Prawach Dziecka) gwarantujące prawo do życia każdemu człowiekowi) powinny odnosić się także do płodów ludzkich;
• niekwestionowane autorytety w kwestii etyki, jak Jan Paweł II, Matka Teresa z Kalkuty czy Mahatma Gandhi byli zdecydowanie przeciwni aborcji
• aborcja jest najgorszą rzeczą, jaką kobieta może sama sobie zrobić, fakt ten ma bardzo szkodliwe skutki dla jej zdrowia psychicznego i fizycznego.

Należy jednak także zaznaczyć, że nie istnieje jeden jedyny światopogląd pro-life. Nie wszystkie także są zgodne z ideologią katolicką, co w praktyce oznacza, że niektóre z nich dopuszczają stosowanie środków antykoncepcyjnych jako sposób na zmniejszenie ilości nieplanowanych ciąż.

Czytając czasem opinie tzw. “obrońców życia” aż się cała trzęsę ze złości, a właściwie z bezsilności wobec tego typu wypowiedzi, jak np. poniższa zawarta na stronie portalu o nazwie Fronda.pl

Badania prenatalne = sprawdzanie jakości zabawki???
“Sam fakt, że kobieta decyduje się na wykonanie badań prenatalnych w znakomitej większości wskazuje na to, że ta kobieta chce wcześniej sprawdzić, jakiego rodzaju “zabawkę” otrzyma. I jest to badanie głównie pod tym kątem.
Normalna matka kocha swoje dziecko bez względu na stan jego zdrowia, które w miłości nie może stanowić żadnego kryterium, bo to jest już zaprzeczenie miłości, jeśli stawiamy warunki.” by Jerzyk49

Nawet nie wiem od czego zacząć komentarz… Po pierwsze: dlaczego mam nieodparte wrażenie, że najgłośniej za całkowitym zakazem aborcji krzyczą mężczyźni: dziennikarze, politycy i księża? Czy to oni zachodzą w ciążę i rodzą dzieci czy jak??? bo czasem przyznam, że zaczynam już wątpić…
Po drugie, świadczy to o totalnej ignorancji i ograniczonych poglądach autora cytatu – przecież odpowiednio wcześniej rozpoznane wady płodu można już zacząć leczyć podczas ciąży, a poza tym przygotować odpowiednie leki i sprzęt do ratowania zdrowia już po porodzie. Dzięki temu znacząco zwiększa się prawdopodobieństwo posiadania zdrowego dziecka. A czy nie o to chodzi? Jeśli poszlibyśmy dalej, tokiem myślenia powyższego użytkownika, moglibyśmy dojść do stwierdzenia, że może w ogóle nie powinno się chodzić później też do lekarza? bo przecież wszystko zależy od Boga, nasze zdrowie czy choroba także…

Wbrew zatem nazewnictwu ruchów antyaborcyjnych (“morderstwo”, “zabójstwo”, itd.) okazuje się jednak, że można też zwyczajnie, po ludzku, bez zbędnego negatywnego nacechowania emocjonalnego powiedzieć, czym jest aborcja.

Dlaczego ten blog?
Z jednej strony byłam/jestem zmęczona ciągłymi kłótniami w mediach i polityce albo nagłą zmianą tematu wśród znajomych, kiedy tylko pojawia się to słowo na A. Z drugiej z kolei po prostu chcę wyrazić też swoją opinię i podyskutować. Przewrotny tytuł bloga chciałabym żeby przyciągnął zwolenników obydwóch skrajnych poglądów.
Po pierwsze warto zaznaczyć, że istnieje nie tylko to jedno, najczęściej zadawane pytanie w postaci: czy jesteś ZA czy PRZECIW aborcji? Można przecież sformułować je inaczej i zapytać po prostu: Jakie jest Twoje zdanie na ten temat? I tu mamy już większe pole manewru i także naszej opinii.Mój stosunek do tematu oddaje bardzo dobrze cytat wspomnianej już powyżej Kazimiery Szczuki znajdujący się na pasku tytułowym bloga:
“Prawo do aborcji jest właśnie taką gaśnicą, której można użyć po stłuczeniu szybki. Po prostu powinna być na swoim miejscu i oby nikt nie musiał z niej korzystać…”

Bo chodzi o możliwość WYBORU. Nawet prawnie dozwolona aborcja nie zmusza przecież kobiet do poddania się temu zabiegowi, chodzi o umożliwienie dokonania owego wyboru.
ZA lub PRZECIW aborcji. Dodatkowo, w prochoice nie stawia się w całkowitej opozycji do prolife – uznaje, że aborcja nie jest “dobrem” i do niego nie namawia, ale namawia do pozostawienia wyboru.

Obrońcy życia
Poza tym nurtuje mnie jeszcze jedna sprawa: dlaczego zawsze “obrońcy życia”, jak to szumnie siebie nazywają podają jako przykłady okrucieństwa skrajne przypadki aborcji, tj. zazwyczaj od 5 miesiąca i jeszcze później? Przecież większość kobiet decydujących się na ten zabieg wykonuje go w pierwszych tygodniach, a wtedy nie ma jeszcze mowy o miażdżeniu główek, wyrywaniu rączek… Dobrze by było zachować tu rozsądek prezentując którekolwiek ze stanowisk i unikać manipulacji.
Dlaczego też mam nieodparte wrażenie, że tzw. “obrońcy życia” najgłośniej i najaktywniej walczą o zakaz aborcji, a zatem, żeby wszystkie, także te niechciane dzieci się narodziły? Dlaczego później zdają się zapominać o obronie zdrowia dziecka? Dlaczego wciąż jest w Polsce tyle dzieci niedożywionych, którym brakuje podstawowych dóbr materialnych, niezbędnych do prawidłowego rozwoju? Dlaczego, dlaczego…

Dlaczego jestem za prawem do aborcji?
Żeby kobiety miały WYBÓR. Nikogo nie namawiam, absolutnie! Ale opowiadam się za możliwością wyboru.
Statystyki podziemia aborcyjnego są zatrażające. Co roku tysiące kobiet umierają lub doznają uszczerbku na zdrowiu na skutek niepoprawnie przeprowadzonego zabiegu. Według danych holenderskiej organizacji Women On Waves, co roku na całym świecie przeprowadzanych jest  ok. 42 mln aborcji, z czego blisko połowa z nich jest wykonywana nielegalnie i nieprofesjonalnie (= niehigienicznie) co często prowadzi do zbędnych komplikacji i uszczerbku na zdrowiu u kobiet. Legalizacja to szansa na ochronę ich życia i zdrowia. Uważam, że kobieta, która chce dokonać aborcji i tak to zrobi, a tej która nie chce, fakt, że jest legalna nie przekona wcale do jej wykonania. I tyle.